kijk echt

image

Elke dag loop ik een aantal keer met de hond en zeker als het mooi weer is gaan we het bos in, want daar kan Cooper lekker los lopen en spelen. Genieten vind ik dat, om te zien hoe hij op kan gaan in het besnuffelen van grassprietjes, achter een bal aan rennen of gewoon lekker in de zon zit te chillen. Vaak genoeg ga ik dan zelf ook helemaal op in het moment. Soms zo erg dat ik, nadat ik thuis ben gekomen, verbaasd ben over hoe lang ik weg ben geweest en helemaal niet meer weet waar ik over nagedacht heb. Het lopen in de natuur, de rust, het alleen zijn ( met hond dat dan wel) zorgt er, ongeacht welke weersomstandigheden, voor dat ik ultiem kan ontspannen.

En zeker nu, met het voorjaar dat langzaam tot bloei komt geniet ik nog meer. Een wandeling in de natuur is voor mij eigenlijk een soort van meditatie, met oren en ogen open genieten van het moois dat de natuur te bieden heeft geeft mij ontzettend veel innerlijke rust.

Zo’n anderhalf jaar geleden liep ik echter heel anders door het bos. De hond uitlaten was vaak iets dat nog even snel ergens tussendoor moest en zeker met wind of regen werd ik al chagrijnig bij het idee. Diep in mijn jas gekropen, met grote stappen en met oogkleppen op liep ik snel een rondje en hup, dan weer vlug naar binnen. Ik keek niet verder dan mijn neus lang was en was in mijn hoofd altijd met van alles bezig.

De was moest nog gedaan, evenals de boodschappen. Ook al was is vrij, er was ook thuis altijd nog wel wat voor mijn werk te doen en ik vond dat ik nodig weer eens op visite bij vriendin a of buurvrouw b moest gaan. Altijd maar bezig met straks, morgen of nog later en op die manier liet ik het NU ongemerkt aan me voorbij gaan.

image

Tot dat mijn lichaam me tot halt riep in de vorm van een burn-out. De eerste paar weken bleef ik me vasthouden aan wat er allemaal moest, straks of morgen. Met mijn laatste kracht, vooral wilskracht, hield ik me vast aan het patroon dat ik jaren en jaren vol gehouden had; altijd maar denken, doen en doorgaan.

Totdat zelfs dat denken over de toekomst bijna niet meer ging. Moe, op en leeg, maar toch met een hoofd vol onrust ging ik op zoek naar iets wat me een beetje ontspanning kon geven. Ik ging in plaats van een nu twee keer per week naar yogales en mediteerde elke dag.

Deze combinatie, samen met dagelijks vele ademhalingsoefeningen hebben me door de moeilijkste periodes van mijn leven geloodst. Hoe zwaar ook, deze ervaringen hebben me ook heel veel geleerd en gebracht. Want door het dagelijks mediteren en veel aan yoga te doen ben ik me bewust geworden van hoe belangrijk het is om tijd voor jezelf te nemen.

Ook ben ik me veel bewuster geworden van mijn lichaam en geest, eigenlijk wel van mijn leven in het algemeen. Mediteren of het doen van yoga-oefeningen kan iedereen leren, maar het heeft wel tijd en herhaling nodig om het effect dat het voor jou heeft echt te kunnen ervaren. Mediteren heeft mij rust in mijn hoofd gebracht, waardoor er veel meer ruimte is gekomen om te genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft!

image

Wil je ook leren mediteren? Begin dan rustig en verwacht niet meteen teveel van jezelf. Een moment rust nemen kan in principe overal, maar als je mediteren echt een onderdeel van je patroon wilt laten worden raad ik je aan een meditatie kussentje of een bankje te kopen. Creeer een rustig plekje waar je fijn kunt zitten, zorg er voor dat het warm genoeg is en misschien wil je het licht wat dimmen. Ga zitten zoals jij het prettig vindt. Adem diep in en ontspannen uit, herhaal dit drie keer en richt je aandacht dan naar binnen. In het begin zullen er waarschijnlijk veel gedachtes door je hoofd schieten, laat ze maar gewoon komen, aanschouw ze maar weet dat je er niets mee hoeft. Je hoeft alleen maar te zitten en te ontspannen. Blijf zo lang zitten als je zelf prettig vindt. Als je de meditatie wilt beeindigen adem dan weer drie keer bewust in en uit. Als je vaker de rust in jezelf opzoekt of mediteert zal je merken dat het steeds makkelijker wordt om meer in het nu te zijn en al het moois om je heen meer te waarderen.

Veel liefs,

Tessa

 

Geef een reactie